🚃 गावातून शहराकडे.....

🚌 गावातून शहराकडे....

पहाटेची वेळ, धुक्याची चादर,

बसल्यावर, लोकांचा गजर.

उदाहरण बॅग, उमेद,

जरा वाटेवर ठेवली पाऊले थोडं भेद.

बस सुरू, शेतां मागे,

ओढा, टेकडी,वडाची सावली.

आईच्या आठवणीत पाणी,

"लवकर परत ये" तिची वाणी.

स्वतःच्या धक्क्यात हसू येतं

निसर्ग चंच सौंदर्य साठतं.

गावाचा वास अजूनही टिकतो,

वाऱ्यांच्या झुळुकीत मन हरवून जातं.

थोडं पुढं शहराची चाहूल,

तळंवर गाड्यांची मार्केट वाढली.

मातीचा वास गेला हरवणे,

लोणी वास घेतो मनखंडून.

सामुग्री, झगमगती दिवे,

स्वप्नं मोठी, पण चेहरा थकलेला दिसे

शांततेच्या शोधात नजर भटकते,

गावाच्या शनिवारी पुन्हा जागतात.

प्रवास संपतो, पण मनच,

वडाच्या झाडाची झाडे, ओढ्या काठेच.

तुम्हाला आलो, पण तुम्हाला वाटतं,

मन अजून बसलंय गावाच्या सीटवरून.

कवी - मुकेश गावित

कवितांच्या गावात